Տիգրան Եգորյան. Այս նախաձեռնությունը մեծամասնություն կազմող ուժի տակ դրված ռումբ է

Կարևոր 27.09.2019   00:30   729

  • »»» Աջակցեք անկախ լրատվամիջոցների կայացմանը

    Հայաստանյան նոր իրավիճակում Անկախ լրատվամիջոցների գոյությունն օրվա հրամայական է դարձել՝ հակադարձելու ամենօրյա սուտ ու կեղծիք տարածող նախկին իշխանությունների ձեռքերում կենտրոնացած մեդիադաշտին և անաչառ լրատվություն ապահովելու համար։ Անկախ են այն լրատվամիջոցները, որոնք գործում են ինքնաֆինանսավորմամբ։ Սակայն բարեխիղճ լրատվամիջոցները չեն կարող ունենալ նախկինների ֆինանսական հնարավորությունները, ուստի առաջարկում ենք. Աջակցեք մեզ՝ փոխանցում կատարելով հատևյալ հաշվեհամարներից Ձեզ համար տարբերակով.

    InecoBank 2050032180751001 ARMEN GEVORGYAN PE Mobi Dram  110190189022 Idram  ID952381517 Web Money  R397182815590, Scrill  109516795

    ԱՋԱԿՑԵՔ ԱՆԿԱԽ ԼՐԱՏՎԱՄԻՋՈՑՆԵՐԻ ԿԱՅԱՑՄԱՆԸ։

    Եթե իսկապես ցանկություն ունեցաք աջակցել կայքին, մի զսպեսք այդ ցանկությունը։

Խոսել է Հրայր Թովմասյանի օգնականը (Գրիգոր Մուրադյանը): Խոսքի հիմնական առանցքն այն է, որ նա շատ գոհ է և մի բան էլ գովում է ԱԺ-ից «Իմ քայլը» խմբակցությանը ՍԴ դիմելու նախաձեռնության համար (Հրայր Թովմասյանի լիազորությունները դադարեցնելու հարցով) և, հակառակը, պախարակում այն հայտարարությունները, որոնք մինչ այդ արվում էին: Իսկ ՍԴ ճգնաժամի և խնդիրների մասին հայտարարություններն արվել են ՍԴ դատավորի, ՀՀ վարչապետի, և ԱԺ նախագահի կողմից այն մասին, որ ՍԴ անունից գործող կազմը չի համապատասխանում 2015 թվականի փոփոխություններով Սահմանադրությամբ սահմանվածին, ՍԴ անդամները չեն կարող ինքնաբերաբար գործել որպես ՍԴ դատավորներ, որ առանձին գործերով («մարտի 1-ի», Ռոբերտ Քոչարյանի) ՍԴ անդամներն ունեն կողմնակալության խնդիր,
Կարճ ասած՝ հարցն այն է, որ այն իրավական և քաղաքական (այս բառը խնդրում եմ ճիշտ հասկանալ) վեկտորը, որ զարգացրել էին Վարչապետը, այնուհետև՝ նաև ԱԺ նախագահը, որի բովանդակությունը Սահամնադրության կատարումն ու դրանից շեղումների կապակցությամբ առաջնային մանդատով օժտված ԱԺ-ի կողմից իրավական և քաղաքական գնահատականներ տալն էր, ինչ-որ կերպ ճանապարհի ինչ-որ կետում, բոլորովին անհավանական եղանակով փոխակերպվել է Հրայր Թովմասյանի լիազորությունները դադարեցնելու հարցով ՍԴ դիմելու օրակարգով և դա այնքան է համապատասխանում ՍԴ-ում բազմած կոնկրետ անձանց շահերին և պատկերացրած կուրսին, որ Հրայր Թովմասյանի օգնականը չի դիմացել և գովաբանել է այդ նախաձեռնությունը:

Սա, իհարկե, աներևակայելի մի բան է, թերևս համադրելի ԱՄՆ անկախության արձանն անհետացնելու՝ Դեյվիդ Կոպերֆիլդի հայտնի իլյուզիոն հնարքի հետ: Այս նախաձեռնությունը, խեղելով ՍԴ խնդրի վերաբերյալ բոլոր առանցքային իրավական և քաղաքական հիմքերը, 2015 թվականի փոփոխություններով Սահմանադրության ՍԴ ձևավորման պահանջը, դրա ապահովման դեմոկրատական իշխանության պարտականությունը, ըստ էության ՍԴ-ի անունից գործող անդամների կազմը լեգիտիմացնելու մի միջոց է, որն ուղղակի չեզոքացնում է թե Վարչապետի, թե ԱԺ նախագահի, թե ՍԴ ընտրված դատավորի բարձրացրած խնդիրներն ու դրանց տրված իրավական և քաղաքական դիրքորոշումները:

Այս տխրահռչակ նախաձեռնությունը ըստ էության մի դավադիր ձեռնարկ է, որը անհասկանալի ճանապարհով դրվել է սեղանին և դրանով իսկ դրվել է այսօր ժողովրդավարական մեծամասնություն կազմող ուժի տակ որպես ռումբ և միտված է ինչպես քաղաքական, այնպես էլ՝ իրավական դաշտում դիրքերի խարխլմանը:

Այս նախաձեռնության արդյունքում Հրայր Թովմասյանի հարցով ՍԴ-ին դիմումի ցանկացած ճակատագրի պարագայում ԱԺ մեծամասնությունն ու վարչապետը հայտնվում են փակուղում. Եթե ՍԴ անունից գործող անդամները (որոնք 7-ն են) բավարարեն այս դիմումը, նրանց լեգիտիմությունն ըստ էության ընդունվում է, եթե ոչ ապա սա արդեն շատ լուրջ հետևանքներ է գուժում քաղաքական մեծամասնության համար (դրանից հետո բերվելիք փաստարկները արժեզրկված են լինելու): Եթե դիմումը մերժվի կրկին փակուղի է, քանի որ կա երկու ուղղություն, կամ ընդունել «որոշումը» որի համար դիմել ես, կամ նորից բարձրացնել անդամների անաչառության և կողմնակալության և ըստ էության ՍԴ առաքելության իրագործման անհնարինությունը: Երկրորդ դեպքում դա արդեն ինչ-որ անլուրջ խաղի է վերածվում, հաստատ որի համար չէ ժողովուրդը ոտքի կանգնել և վստահության նման մանդատով օժտել քաղաքական մեծամասնությանը:

Ուստի միակ իրավական և քաղաքական առումով գրագետ ճանապարհը դա հոկտեմբերի 1-ին մեկնարկող քննարկման արդյունքում ոչ թե այդ անհեթեթ դիմումի ընդունումն է, այլ Վարչապետի և ԱԺ նախագահի հայտարարած գնահատականի ընդունումն է ԱԺ հայտարարության տեսքով, որն ունենալու է անհաղթահարելի և իրավական և քաղաքական ազդեցություն, և չկա որևէ մարմին, որն ունի այնպիսի լեգիտիմություն, որ անտեսի կամ հաշվի չնստի այդ գնահատականի հետ: Ի վերջո ստեղծված ճգնաժամի պարագայում ժողովրդի առաջնային մանդատով օժտված Ազգային ժողովն է, որ պետք է վերջակետ դնի այս հարցում և արձանագրի ՍԴ-ի ձևավորման հարցում Սահմանադրության պահանջի կատարման անհրաժեշտությունն ու անխուսափելիությունը: Դրան պետք է հաջորդի համապատասխան ուղերձը ՍԴ դատավորների թեկնածուների առաջադրման մասին Կառավարությանը, դատավորների ընդհանուր ժողովին և ՀՀ նախագահին:

Սա է այս արդեն անթույլատրելի երկար ձգված ճգնաժամի լուծման լեգիտիմ ճանապարհը: Իհարկե կա նաև մեկ այլ միջոց, սակայն ոչ մի դեպքում դա չի կարող լինել Հրայր Թովմասյանի հարցով ՍԴ դիմումը: Դա անթույլատրելի աբսուրդ է և զարտուղի:

Տիգրան Եգորյան

 Լուսանկարներ

  Կիսվեք սոցցանցերում


 Պիտակներ
         ՍԴ, Տիգրան Եգորյան, Գրիգոր Մուրադյան, Հրայր Թովմասյան

 Նմանատիպ նյութեր

  НОВОСТИ ПАРТНЕРОВ
 Մեկնաբանություններ 0
Имя *:
Email:
Подписка:1
Код *:

Copyright © 2015 NewsLine. Design created by Fon